Vanwege politieke onrust en onveiligheid in Turkije verliet Yuksel Turhan (55) zijn thuisland om met vrouw en dochter in Nederland een nieuw bestaan op te bouwen. Het duurde drie jaar voordat zijn vrouw en dochter een verblijfsvergunning kregen hier. Sinds december vorig jaar zijn ze verenigd en wonen de Turhans in een appartement aan het Boelenspark in Volendam. “Het is nu eindelijk goed.”
De familie is gastvrij, zoals ze dat in Turkije gewend zijn. Bij binnenkomst worden gasten vriendelijk verzocht de schoenen uit te doen en slofjes aan te trekken. Hete thee wordt geserveerd op een tray waarop schoteltjes zelfgemaakte sinaasappelcake staan en zoete kastanje, een typisch Turkse lekkernij.
“We hebben bij alle buren een kaartje in de brievenbus gedaan om ons voor te stellen in de buurt,” begint Yuksel. “We hebben goed contact met ze, het zijn vooral oudere mensen hier. En ze zijn nieuwsgierig naar wie je bent,” lacht hij. “We hebben zelfs contact met mensen uit het andere gebouw.” Hij wijst naar het wooncomplex aan de andere kant van het plein.
Politieke onrust
In Turkije was Yuksel zijn hele leven dierenarts. Twintig jaar runde hij zijn eigen dierenkliniek. Zijn vrouw werkte als leerkracht op een basisschool. “Ons leven was goed,” vertelt hij. “Maar mijn vrouw werd door politieke onrust – net als vele andere leerkrachten – ontslagen door de regering. Om veiligheidsredenen had het gezin geen andere keuze dan het thuisland te verlaten. Alles werd verkocht en de biezen werden gepakt.
Een eigen thuis
Toen Yuksel naar Nederland vertrok, konden zijn vrouw en dochter niet met hem mee. Zij hadden nog geen verblijfsvergunning. “In die periode, die drie jaar duurde, woonden ze in Bosnië. Ik bezocht ze regelmatig vanuit Nederland.” Na aankomst in Nederland woonde meneer Turhan een tijdje in een COA noodopvanglocatie voor statushouders in Purmerend. Hier werkte hij elke dag vier uur aan zijn Nederlands. “Ik vind: als je in Nederland gaat wonen, moet je ook de taal goed kennen. Ik moedig mijn vrienden aan dat ook te doen.”
Ook leerde Yuksel graag meer over de Nederlandse werkcultuur. In de zomerweekenden werkte de Turkse oud-dierenarts daarom als vrijwilliger op de Volendamse visafslag waar hij toeristen voorlichtte over de geschiedenis van Volendam. Op dit moment volgen zijn vrouw en dochter twee dagen per week online Nederlandse les. “Het gaat steeds beter,” zegt Yuksel trots.
Een goede baan bij Rijksoverheid
Nu werkt Yuksel als toezichthouder bij verschillende slachthuizen voor de Nederlandse Voedsel en Waren Autoriteit (NVWA). “Ik ken het werk, ik heb het altijd gedaan, maar nu in een andere volgorde. Als dierenarts behandelde ik levende dieren, nu controleer ik dode dieren.” Na de slacht controleert hij het karkas: de longen, de nieren, het hart en het vlees, voordat het naar de koper gaat. “Het is goed werk, ik ben er blij mee.” Yuksel heeft altijd gewerkt en wil dat blijven doen. “Ik werk graag, ik wil niet leven van een uitkering,” zegt hij stellig. “We passen ons gemakkelijk aan.”
Hoewel de woning nog niet helemaal af is, voelt de familie Turhan zich thuis in Volendam. Een nieuwe keuken is pas geplaatst. “We zijn gelukkig hier en dankbaar voor deze plek,” zegt Yuksel. Het gezin woonde in Turkije in een stad met ongeveer evenveel inwoners als Volendam, dicht bij de zee. “Mijn vrouw houdt van de zee. Daarom zijn we ook zo blij dat we hier in Volendam dicht bij het water wonen,” vertelt Yuksel. “En wat betreft de cultuur: we passen ons gemakkelijk aan.”
Of ze ook Nederlands koken? “Soms,” antwoordt mevrouw Turhan lachend. Yuksel voegt toe: “We vinden oliebollen en poffertjes heel lekker, en ook de haring en kibbeling. Vooral mijn vrouw vindt de vis hier heel erg lekker.”
Dit interview is een publicatie uit de Voorom, het huurdersmagazine van De Vooruitgang. Download het magazine hier.
